De belangrijkste componenten van de voedselzak

Synthetische harsen kunnen worden ingedeeld in thermoplastische harsen en thermohardende harsen, afhankelijk van de veranderingen die optreden bij verhitting.

Thermoplastische hars

Het heeft de eigenschappen dat het zacht wordt door hitte, afkoeling en verharding, en er treedt geen chemische reactie op. Deze prestatie kan worden gehandhaafd, ongeacht hoe vaak de verwarming en koeling worden herhaald. De moleculaire structuur van een thermoplastische hars is lineair. Het omvat alle polymere hars en een gedeeltelijk gesmolten hars. De thermoplastische hars omvat polyethyleen, polyvinylchloride, polystyreen, polyamide, polyoxymethyleen, polycarbonaat, polyfenyleenether, polysulfon, rubber en dergelijke. De thermoplastische hars heeft de voordelen van eenvoudige verwerking en hoge mechanische energie. Het nadeel is een slechte hittebestendigheid en stijfheid.

Thermohardende hars

Nadat de hars is verwarmd, ondergaat deze een chemische verandering, wordt geleidelijk uitgehard, wordt niet verzacht door hitte en kan niet worden opgelost. De thermohardende hars heeft een moleculaire structuur die van het bulktype is, en omvat het grootste deel van de condensatiehars. De thermohardende hars heeft de voordelen van hoge hittebestendigheid en vervorming onder druk. Het nadeel is dat de mechanische eigenschappen slecht zijn. Thermohardende harsen omvatten fenol-, epoxy-, amino-, onverzadigde polyester- en siliconenetherharsen.